بازیگر مشهور مصری هاليوود:نکاتی جالب درباره پایگاههای نظامی آمریکا در خلیج وجود دارد
نکته جالب درباره پایگاههای نظامی آمریکا در خلیج این است که هزینههای ساخت آنها در اغلب موارد بر عهده کشورهای میزبان بوده و همه آنها از سال ۲۰۲۵ شروع به آمادهسازی برای این جنگ کردهاند.
برای مثال، در سال ۲۰۰۳ قطر ۸ میلیارد دالر برای ساخت پایگاه هوایی العدید هزینه کرد و در سال ۲۰۲۵ نیز ۱۰ میلیارد دالر دیگر برای توسعه این پایگاه پرداخت نمود.
همچنین در همان سال، با بستهای از تعهدات اقتصادی به ارزش ۱.۲ تریلیون دالر قرارداد بست که شامل صندوقی دفاعی به ارزش ۳۸ میلیارد دالر برای تأمین هزینههای دفاعی بود.
البته زمین بهصورت رایگان واگذار شده و تمامی خدمات مانند برق و آب و همچنین سوخت نیز رایگان تأمین میشود.
علاوه بر این، تمامی موشکهای رهگیری که از سامانههای قطری شلیک شدهاند، هزینهشان بهطور کامل توسط قطر پرداخت شده و آنهایی که از سامانههای آمریکایی شلیک شدهاند، بر عهده آمریکا بوده است.
هنوز آمار دقیقی از تفکیک این موارد در این جنگ منتشر نشده است. به این معنا که آنها در سال گذشته با سرمایه هنگفت قطر در حال آمادهسازی برای این جنگ بودهاند.
در دهههای هشتاد و نود میلادی، عربستان سعودی حدود ۵۰ میلیارد دالر برای پایگاههای نظامی آمریکا هزینه کرد؛ از جمله ساخت میدانهای هوایی، بنادر، محل سکونت نیروها و شهرکهای نظامی در داخل این پایگاهها.
زمینها نیز رایگان واگذار شده و خدمات هم بهصورت رایگان ارائه شده است.
سپس در سال ۲۰۲۰، عربستان قراردادی به ارزش ۵۰۰ میلیون دالر برای تأمین هزینه انتقال نیروهای آمریکایی امضا کرد و تمامی هزینههای پشتیبانی این نیروها از جمله خدمات درمانی، شفاخانه و دارو را پرداخت میکند.
در دوره ترامپ، یعنی سال گذشته، عربستان با او قراردادی برای خرید موشک و مهمات به ارزش حدود ۱۴۲ میلیارد دالر امضا کرد که بهمنزله پیشپرداخت برای تأمین این تجهیزات محسوب میشود.
در ۳۰ جنوری ۲۰۲۶، عربستان قراردادی به ارزش ۹ میلیارد دالر برای افزایش ذخایر موشکهای پاتریوت امضا کرد که شامل ۷۳۰ موشک از نوع تقویتشده بود و بخشی از همان قرارداد ۱۴۲ میلیارد دالری محسوب میشود.
تمامی هزینههای نگهداری و تعمیرات نیز بر عهده کشور میزبان است.
امارات متحده عربی در مارچ ۲۰۲۵ قراردادی به ارزش ۱.۴ تریلیون دالر در قالب سرمایهگذاری امضا کرد و مانند دیگر کشورها، بخش عمده هزینه پایگاه هوایی الظفره را پرداخت کرده و تمامی خدمات را نیز تأمین میکند. سوخت نیز با یارانه قابل توجه فروخته میشود.
از ۱۵ مارچ ۲۰۲۶، امارات ماهانه بین ۱.۵ تا ۲.۳ میلیارد دالر برای موشکهای رهگیر هزینه میکند و برای دفاع از تأسیسات آمریکایی، به کوریای جنوبی نیز مراجعه کرده و خریدی به ارزش ۳.۵ میلیارد دالر انجام داده است.
کویت پس از جنگ خلیج، توافقنامه همکاری دفاعی امضا کرد و در سال ۱۹۹۹ مبلغ ۱۶ میلیارد دالر برای ساخت پایگاه عریفجان پرداخت نمود که کل هزینه آن بر عهده کویت بود و در یک برنامه دهساله اجرا شد.
همانند دیگر کشورها، خدمات رایگان ارائه شده و هزینه نگهداری نیز ماهانه حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون دالر برآورد شده است.
در فبروری ۲۰۲۵، کویت قراردادی به ارزش ۱ میلیارد دالر برای توسعه وزارت دفاع و تأسیسات زمینی و دریایی مشترک امضا کرد و در جنوری ۲۰۲۶ نیز قرارداد دیگری به ارزش ۸۰۰ میلیون دالر برای پشتیبانی از سامانهها و باتریهای پاتریوت جهت آمادگی برای مقابله با موشکهای ایرانی امضا نمود.
همچنین هر موشک رهگیری که از سامانههای کویتی شلیک شده، هزینهاش توسط کویت پرداخت شده که بهطور میانگین حدود ۵ میلیون دالر برای هر موشک است.
وضعیت بحرین متفاوت است، زیرا آمریکا هزینه ساخت را پرداخت کرده و بخشی از اجرا نیز توسط شرکتهای بحرینی انجام شده است. زمین نیز بهصورت اجاره تأمین شده و مانند سایر کشورها بهطور رایگان واگذار نشده است.
در سال ۲۰۲۴، بحرین با آمریکا توافقنامهای جامع در زمینه یکپارچگی امنیتی و شکوفایی امضا کرد که بخش عمده هزینه آن را آمریکا پرداخت کرده است.
در سال ۲۰۲۵ نیز بحرین قراردادی به ارزش ۱۷ میلیارد دالر در بخشهای مختلف از جمله امنیت امضا کرد که هزینه آن را بحرین پرداخت میکند.
همچنین بحرین هزینه تمامی موشکهای رهگیری شلیکشده از سامانههای خود را پرداخت کرده که حدود ۱۲۰ موشک یا بیشتر و معادل حدود ۶۰۰ میلیون دالر بوده است.
در تمامی این کشورها، آمریکا اجازه دخالت به کشور میزبان در برخی بخشها بهویژه تأسیسات ارتباطی را نمیدهد و این بخشها را خود تأمین مالی میکند، زیرا شامل اطلاعات نظامی حساس است و اجازه دسترسی به آنها داده نمیشود.
این بدان معناست که بدون هیچ تردیدی، هزینه این جنگ برای آمریکا بهشکل قابل توجهی توسط دیگران تأمین شده یا اینکه کل پروژه در اصل یک پروژه خلیجی است، نه آمریکایی.
کشورهای خلیج با منابع مالی خود این عملیات را پیش بردهاند و هرکدام به اندازه توان و سیاست خود در آن مشارکت داشتهاند.
تمامی این اطلاعات و ارقام از منابع عمومی بهدست آمده و لازم است خواننده برای اطمینان بیشتر آنها را بررسی کند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر