ما و فضای مجازی :
فضای مجازی را میتوان یکی از درخشانترین جلوههای تمدن معاصر به شمار اورد . این فضا با این گستره پهناور چنان پنجره ی از نور بوجود اورده که دل های دور افتاده را بهم نزدیک و صدای انسانها را بهم وصل می نماید
. در این جهان پرهیاهو، فضای مجازی از جمله ،Facebook و YouTube همچون پنجرههایی رو به دانایی گشودهاند ، که انسان امروزی از پسِ آنها، صدای فرهنگها، هنرها و تجربههای گوناگون را می خواند میشنود و میبیند.
چه شگفتانگیز است که انسانی در گوشهای از جهان، بتواند اندیشهاش را با میلیونها نفر بازگو نماید ، نویسنده ، شاعر و هنرمند ابداعات خویشتن را به گوش جهانیان برساند، و جویندهای حقیقت را در میان انبوه دانش و تصویر سیراب نماید .
حال می بینیم فضای مجازی، دیگر تنها ابزار نیست بلکه آیینهای نورانی از آرزوها، آگاهیها و پیوندهای است که بیاری بشر شتافته است .
Facebook و YouTube نه فقط رسانه ، بلکه میدانهای کهکشانی گفتوگو، آموزش و همدلی ، جایی که در ان مرزهای جغرافیایی رنگ باخته و انسانها در زبان اندیشه و احساس به هم نزدیک گردیده و صدا ، استعداد و دانش شان پژواکی جهانی یافته است .
. بیگمان، اگر خرد و اخلاق با این ابزارها توامیت حاصل نماید ، فضای مجازی میتواند یکی از درخشانترین جلوههای تمدن معاصر به شمار آید.
چالش های این فضا را نمیتوان منتفی بر شمرد اما محسنات و فواید ان برای بشریت از گسترده گی فوق العاده بیشتری بر خوردار است .
مسایل مانند ـ گسترش دانش و اگاهی -ارتباط سریع و اسان - رشد اموزش انلاین -تقویت تجارت و اقتصاد - نشر فرهنگ و ادب - دسترسی به اخبار و اطلاعات روز - ایجاد فرصت های کاری -وغیره از محسنات انکار ناپذیری اند که داری نقش در انکشاف جامعه محسوب میگردند .
در ا ینجا قابل تصریح خواهد بود که ا ستفادهٔ نادرست از فضای مجازی زمانی چالشزا میشود که به ابزار تحقیر، توهین و آزار دیگران تبدیل شود. در این فضا، بعضی افراد با انتشار پیامهای تمسخرآمیز، عکسهای خصوصی، شایعهپراکنی یا کامنتهای اهانتآمیز، به شخصیت و آبروی دیگران آسیب میزنند. چنین رفتاری نه تنها اخلاقی نبوده ، بلکه میتواند باعث آسیبهای روحی و روانی ، کاهش اعتمادبه نفس، روان پریشی طرف مقابل را درقبال اورد .
الزامی خواهد بود که ما بایستی فضای مجازی را به دانشگاهی برای اموزش ، تامین ارتباط و تبادل نظر، مدرسهء احترام و حرمت گذاری و ابراز کمک و مساعدت بدیگران تبدیل نماییم نه محلی برای خشونت کلامی ، بیاحترامی. ناسزا و فحش پراکنی ، هر پیام یا تصویری که در اینترنت منتشر میشود، میتواند اثر ماندگاری از خود بر جا گذا رد و سالها در ذهن و ضمیر شخص باقی بماند.
بنابراین، مسئولیت ما این است که پیش از ارسال هر مطلبی، و یا نقدی به تاثیر آن بر دیگران فکر کنیم و با احترام، انصاف و انسانیت رفتار کنیم.
پیداست که نقد و تحقیر دو پدیده ای از هم متفاوت اند :
نقد چیست؟
.نقد یعنی بررسیِ دقیق و سنجیدهٔ یک اثر، رفتار یا فکر، با هدفِ روشنکردنِ نقاط مثبت و ضعفهای انست .
ویژگیهای نقد انست که توام با استدلال و دلیل است. احترامِ مخاطب حفظ میشود. منظور ، اصلاح، فهم بهتر یا انکشاف بیشتر است . بر اثر مورد نظر یا رفتار تمرکز دارد، نه تخریبِ شخصیت .
تحقیر چیست؟
تحقیر یعنی کوچککردن، بیارزش نشاندادن یا آسیبزدن به عزت نفس شخص مورد نظر است .
ویژگیهای ان عبارت از :
به شخصیت یا ارزش انسانی فرد حمله میکند
تمسخر، توهین یا برچسبزنی دارد
معمولاً فاقد استدلال جدی است
هدفش تخریب، شرمسار کردن یا جلب توجه است
فضای گفتوگو را از بین میبرد
خلاصه انکه - نقد، شبه آینه است و تحقیر شبه چکش ، در ادبیاتِ سالم، نقد باعث رشدِ نویسنده و خواننده میشود اما تحقیر بیشتر فضای دشمنی و بیزاری ایجاد میکند.
پنهان نیست که تقریبا در اکثر کشور ها قوانینی برای مقابله با محتوای نفرت پراگنی و توهین امیز در فضای مجازی وجود دارد . بدون قانون جامعه دچار هرج و مرج خواهد شد پابندی به قانون نشانه مسولیت پذیری و احترام به جامعه است . ختم 5.6.26
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر